Trzeźwość a pokusy - Nie tylko od lat 18

Trzeźwość nie jest życiem bez pokus. Jest życiem mimo pokus.

To bardzo ważne rozróżnienie, bo wiele osób wchodzących w trzeźwość czeka na moment, w którym przestanie je ciągnąć do picia. Nawet gdy alkohol zniknie z głowy, z reklam, z rozmów i ze stołów - ten dzień może nie nadejść. I nie musi nas to martwić, bo trzeźwość nie polega na ucieczce od świata, tylko na nauczeniu się w nim żyć, mimo wszystkich przeszkód.

Pokusy były, są i będą. Nasze życie to wybory, a pokusy pojawiają się, gdy jest dobrze, gdy jest źle i gdy jest nijako. Mają wiele masek: piwo po pracy, lampka wina do kolacji, „tylko jeden kieliszek”. Czasem nawet myśl: „przecież już tyle czasu nic nie ruszałem, to chyba mogę… w końcu mi się należy”.

Należy pamiętać, że najgroźniejsze nie są te głośne i nachalne. Najgroźniejsze są te ciche, logiczne i brzmiące rozsądnie.

Trzeźwość nie wygrywa z pokusą samą siłą woli. Trzeźwość wygrywa uważnością. To ten moment, gdy potrafisz się zatrzymać i powiedzieć sobie prawdę: że to nie jest pragnienie smaku, tylko pragnienie stanu, w który chcemy się wprowadzić.

Paradoks polega na tym, że pokusy nie znikają - zmienia się nasza relacja z nimi. Kiedyś to one rządziły, a dziś są tylko sygnałem, że coś się dzieje: zmęczenie, samotność, głód. Trzeźwość uczy czytać te sygnały, zamiast je zalewać.

W życiu nie chodzi o to, by być twardym i udowadniać coś komuś. Chodzi o to, by być uczciwym wobec siebie. Każdy powrót zaczyna się nie od wypicia, tylko od drobnego oszustwa przed samym sobą: „przecież nic się nie stanie”.

I warto pamiętać, że trzeźwość to nie wyrok. Każdy dzień, w którym nie uciekasz, tylko zostajesz, jest realnym zwycięstwem. I tak dzień po dniu tworzymy nowe, trzeźwe życie - mimo pokus.