Najlepsze wspomnienia nie mają procentów - Nie tylko od lat 18

Lipiec nie pyta, czy jesteś gotowy. Pachnie dymem z grilla i wypełniają go rozmowy, które przeciągają się do późnego wieczora. To miesiąc spotkań, urlopów i zaproszeń.

Żyjemy w kulturze, która przez lata przekonywała nas, że alkohol jest niemal obowiązkowym dodatkiem do świętowania. Urodziny? Alkohol. Wesele? Alkohol. Grill? Alkohol. Wakacje? Alkohol.

Dla osoby uzależnionej lipiec nie zawsze jest wyłącznie miesiącem wakacji. Może być również miesiącem prób. Nie dlatego, że słabnie jej charakter, ale dlatego, że pokus jest znacznie więcej niż zwykle.

Niebezpieczeństwo rzadko przychodzi z hukiem. Częściej pojawia się cicho, w jednym prostym zdaniu: „No weź, jedno piwo ci nie zaszkodzi”. To właśnie wtedy może pojawić się myśl, że przecież jestem już silny i poradzę sobie z tym jednym piwem podczas spotkania.

Pamiętaj: uzależnienie jest cierpliwe. Potrafi czekać miesiącami, a czasem latami. Nie obraża się i nie odchodzi. Czeka na moment, w którym przestaniemy być czujni. Dlatego tak ważne jest, aby nie prowadzić z nim negocjacji.

Nawet jeśli od ostatniego kieliszka minął rok, dwa, pięć lub więcej lat, nie warto wystawiać swojej trzeźwości na próbę. Mechanizm uzależnienia nie liczy czasu. Szuka okazji.

Nie oznacza to jednak, że lato trzeba spędzać w domu, z dala od ludzi i radości. Wręcz przeciwnie. Trzeźwość nie jest karą, lecz odzyskaną wolnością. Można śmiać się przy ognisku, prowadzić długie rozmowy, spacerować po plaży, pływać kajakiem, słuchać koncertów i wracać z głową pełną wspomnień, a nie pełną luk w pamięci.

Najpiękniejsze chwile nie mają procentów. Mają za to zapach lasu po deszczu, smak świeżo parzonej kawy o poranku, ciszę nad jeziorem i poczucie, że nie trzeba się niczego wstydzić.

Często słyszę od osób żyjących w trzeźwości, że nigdy wcześniej nie wiedziały, iż lato może być tak piękne. Kiedyś nie pamiętały nawet, ile wypiły i jak zakończył się kolejny wieczór.

Nie musisz nikogo przekonywać do swojej decyzji, bo nie każdy ją zrozumie. Pamiętaj jednak o czymś bardzo ważnym: jeśli poczujesz, że sytuacja staje się zbyt trudna i zaczynasz czuć się niekomfortowo, po prostu wyjdź. Masz do tego prawo.

Lipiec się skończy. Pozostanie jednak znacznie ważniejsze pytanie: jakie wspomnienia chcę zachować z tego lata? Czy mają to być urwane rozmowy, kac, poczucie winy i kolejne składane sobie obietnice, że „już więcej nie”? Czy może spokojny sen, czysta pamięć, szczery uśmiech i duma z kolejnego dnia przeżytego w zgodzie ze sobą?

Lato nie wymaga alkoholu. Wymaga obecności.

Najlepsze wspomnienia tworzymy wtedy, gdy naprawdę jesteśmy obecni: myślami, sercem i szczerym spojrzeniem.

Życzę Państwu właśnie takiego lipca. Pełnego słońca, dobrych rozmów, życzliwych ludzi i odwagi, by każdego dnia wybierać to, co naprawdę służy życiu. Bo życie przeżywane świadomie zawsze smakuje lepiej niż życie zagłuszane kieliszkiem.