Cyrograf nie narusza Konstytucji - Wspomnienia z przyszłości

Doznałem wizji. Jest rok 2029 na wiosnę. Późnym wieczorem siedzę w ogródku pod daszkiem i zza grubego świerka wychodzi do mnie Diabeł. Od razu orientuję się, że to Diabeł gdyż w ciemności oczy jarzą mu się bladoczerwoną barwą.

‒ Przyszedłem przedstawić ci propozycję ‒ powiedział Diabeł do mnie. ‒ Podpisz cyrograf i zaprzedaj mi swą duszę, a ja sprawię, że odzyskasz zdrowie i siły witalne oraz będziesz miał pieniądze, kupisz sobie Dodge’a Challengera i będziesz podróżował podług swej woli ‒ rozpoczął kuszenie Diabeł. ‒ A czy będę mógł często latać do Rzymu? Żeby chodzić na spacery po Via Appia Antica w stronę Kapui? ‒ dopytałem kusiciela. ‒ Oczywiście. Przydzielę ci demona stróża, który będzie załatwiał bilety na loty do Rzymu i będziesz chodził po Via Apia Antica nie tylko w stronę Kapui ale nawet dochodził do samej Kapui. Podpisz cyrograf, korzystaj z życia i bądź szczęśliwy. Tylu podpisało i zaprzedało mi swoje dusze, dałem im bogactwo i kariery, i siłę na wszystko, a żadne smutki się ich nie imają ‒ rzekł Szatan i mignął mi zestawem twarzy osób, w tym kobiet, związanych z Ciechanowem, które zaprzedały się Diabłu dla sukcesów i pieniędzy.

Ooo…! To znane u nas osobistości. Oj znane! ‒ Widzisz, że nie ściemniam. Znasz te osoby. Już od tylu lat korzystają z diabelskiej opieki i są szczęśliwe, wszystko im się udaje. A jak przyjdę w końcu po twoją duszę to w Piekle będzie ci dobrze, przecież będziesz nasz, a dla swoich mamy luksusowe traktowanie. Zaufaj Diabłu i podpisz cyrograf, sprężynowym nakłuwaczem dla diabetyków kujnij się w palec i kroplami krwi potwierdź podpis ‒ gdy to powiedział doleciało dzwonienie z pobliskiego kościółka na górce, Diabeł krótko rzekł: „Do zobaczenia wkrótce” i zniknął za grubym świerkiem.

Zostałem z natłokiem myśli w głowie. Nie wiedziałem o czym pomyśleć na początku. Rzeczywiście o osobach, które mi ukazał Diabeł ludzie mówią, że to farciarze co ciągle są na stanowiskach, wyciągają kupę kasiory, niektórzy z nich kręcą numery, że głowa mała i uchodzi im zawsze na sucho. Niektórzy dla zmyłki popisują się pobożnością. Ci co mają krypto konszachty maskują się według przysłowia – diabła ma za skórą, a modli się pod figurą. Ludzie mówili, że jeden taki jak kandydował w wyborach to chodził dwa razy do kościoła w niedzielę do dwóch różnych parafii, żeby go widziało jak najwięcej parafian. Inni potrafią chodzić w procesjach na początku. Oni mają coś wspólnego ‒ takie same dziwne spojrzenia, dziwne wyrazy twarzy.

Ale ja nie zaprzedam duszy Diabłu. Jakoś doczekam kresu mych dni bez Dodge’a Challengera, na pigułkach, dietach i ziółkach, bez latania do Rzymu na spacery po Via Appia Antica w stronę Kapui. Ale doczekam światłości wiekuistej i z może krótkim przystankiem w Czyśćcu trafię na wieczność do Nieba. A gdybym podpisał cyrograf byłbym przeklęty na wieki.

Wierzę mocno, że w Niebie będę mógł spotkać wielu znajomych z całego życia – moją pierwszą katechetkę siostrę Weronikę, księdza prefekta Zenobiusza i księdza infułata Ludomira, pastora Krzysztofa, siostrę Anię, brata Artura, brata Jana i brata Wojciecha. Redaktora Waldemara, redaktorkę Monikę i redaktora Marka. Profesora Ewalda, profesorkę Justynę i profesorkę Pelagię i profesora Stefana oraz profesora Cezarego. Doktor Teresę i doktor Bogumiłę oraz doktora Grzegorza. I wiele innych dobrych i mądrych ludzi. I dziewczyny, w których się kochałem w czasach szkolnych, a będą tam piękne i młode jak wtedy, bo w Niebie wszyscy stają się młodzi i piękni. A czy one pójdą do Nieba? Pójdą, zawsze były spokojne i sympatyczne, a niektóre musiały trwać w związkach z takimi mężami, że chociażby tylko za to należy im się pójście do Nieba.

A w zapewnienia Diabła, że w Piekle będzie mi dobrze, nie wierzę. Diabeł to kusiciel i kłamca, wszystko nagada żeby człowieka omamić. Najpierw na chwilę da sukcesy i bogactwo, a potem przez całą wieczność będzie się znęcał nad naiwną pazerną duszą.

Przekimałem noc w ogródku jakby w półśnie, nad ranem rozbudziło mnie nieco pianie koguta z oddali, a zupełnie dzwonienie dzwonów z kościółka.

Redakcja prosi Czytelników o nie komentowanie relacji pewnych znanych osób z Diabłem, gdyż to prywatna sprawa poszczególnych mieszkańców powiatu, wchodząca w zakres podstawowych praw obywatelskich. Zaś podpisanie cyrografu w żaden sposób nie narusza Konstytucji ani żadnego z przepisów prawa państwowego.

GAGUŚ